<

Ameliyatımızı nihayet olduk on gün süren antibiyotik tedavisi eşliğinde artık daha iyi ama iyi demeye korkar haldeyim tık tık maşallah diyim..
Ptesi (21.01.08) sabah gittik işlemler filan derken 9 u buldu ameliyat için hazırlanmamız, odada koluna aparat takma ve kan alma işlemi vardı koluna destek olmak için ben seçti anne sen gel dedi ben bakamıyorum o hem bakıyo hem ıgh yapıyo sadece derin bi uff çekti sonra gıkı çıkmadı işlem bitince bende yüz bembeyaz olmuş "bayılabilirmiyim" dedim hemşireler gülüyo Erenay annene destek ol diye :) Yan yatakta aynı ameliyatı olacak olan bi çocuk vardı zırladı durdu moralini bozdu Erenayında bizimkide başladı hadi anne gidelim sevmedim ben burayı diye. 9,20 de ameliyathaneye doğru yol aldık asansörde bizi de istedi (babası annem ve babam) sıkış tepiş bindik ameliyathanenin kapısına kadar gittik asansöre binmeden hemen önce sakinleştirici yaptılar, onun etkisiyle Erenay biraz panik oldu sanırım başı döndü. Yatağından doğrulmak istedi doğrulamadı orda korktu boynuma asılmaya çalıştı ben yatağın üzerine eğildim sarıldım elimi tuttu öptü bırakma beni anne dedi içim parçalandı ama duygusal davranmıycam diye söz vermiştim sağlam durmaya çalıştım ağlamadım bile.. Biliyorum başlarsam susamam onun için çok sıktım kendimi. 9,30 da ameliyathaneye girdi en son el salladım burda bekliycez dedim oda korktu gözlerini kapadı gitti benim içimde kocaman bişey koptu öylece bakakaldım. Ameliyathane kapısında bekleme konusunda deneyimliyim sanıyodum Ali yi 3 annemi 2 ablamı 3 kez beklediğim için.. Meğer bu en zoru imiş Allah dermansız dert şifasız hastalık vermesin kimseye..
Neyse ordaki bekleyiş oldukça zorluydu merdivenlere oturdum kalktım volta attım kapının aralığından baktım vs geçmedi o bi saat.. Sonunda 10,40 da kapı aralığından (yarım cm kadar bi yer) yatağının çıktığını gördüm çıplaktı ayağa kalkmaya çalışıyodu hem anneee diye ağlıyo hem öksürüyodu kapı kilitli bişey yapamıyorum anestezi dr.u başında başını okşuyo "götürcem şimdi annene" diyo yatağı sağa sola götürüyo Erenay sakinleşemiyo "boğazım acıyo anneee" diye ağlıyo biz dördümüz dışarda tepiniyoruz ama içeri giremiyoruz kapıyı kırıp giresim geldi sesimi duysa daha çok çırpıncak gelmek istiycek görmek istiycek daha kötü olur diye sesimi çıkaramadan izledim ordaki halini. Anestezi dr.u kucağına aldı sakinleştirmeye çalışıyo kat hemşirelerinin gelmesini bekliyolar 10-15 dakika kaldılar orda ömrümden ömür gitti neyse hemşire göründü ameliyathane kapısı aralandı ben içeri daldım burdayım oğlum dedim kucağıma almak istedim dr yatırdı üşüycek dedi asansöre bindik yine hepberaber feryat ediyo annee diye çok korkmuş yavrum orda bizi göremeyince. Zaten ben ameliyatı anlatırken hep sorduğu "beni ordamı bırakıcaksınız"dı ve ayıldığında bizi göremeyince panik olmuş kuzuuuum. Asansörde aldım kucağıma tirtir titriyodu sesi farklı konuşamıyo sarılmak istiyo kolu acıyo.... O kadar çok detay varki ağlıyorum anlatırken.. Odaya kucağımda girdik odadaki diğer çocuk biraz sakinleşmişti nihayet bu sefer bizimki baarıyo daha çok acıyo boğazı acıdıkça baarıyo babasına sarılıyo yüzümüzü tutuyo gidelim burdan gibi bişey diyo kucağımda sallayarak uyuttum bi zaman uyudu uyandıkça elini boğazına sokup kaşımak istiyo kaç kez ağzında yakaladım elini burnunu kaşıyo kulaklarının içine parmak sokmaya çalışıyo ama agresif ve sinirli hareketlerle ve gidelim artık diye..
Bi ara bi saat kadar aralıksız uyudu o sırada abimle özlem geldi uyandığında onları görünce böyle bi garip baktı araba almışlar, görmek istermisin dediler kafa salladı pillerini takmak istedi ama kumandasının şarjı yok diye çalıştıramadık. (eve geldiğimizde hemen şarj ettik epey oyalandı oynadı onunla hatta şuan bile ayağımın dibine sürüp duruyo)
dr.u geldi neler yapıldığını anlattı gayet başarılı geçti dedi geniz etinin tamamını almışlar bademciklerini radyo dalgasıyla küçültmüş (2-3 hafta içinde farkedilir hale gelirmiş) kulaklarına çizik atıp içerdeki duruma bakmış zar çökmesi vardı onun için biraz oyalanmış kulaklarda ama tüp takmayı uygun görmemiş, sadece parasentez yapmış tedavi sürecinde düzelebilcek durumdaymış.. Haftasonu kontrolümüz var o zaman bakıcak kulaktaki çizikler kapanmışmı diye o zamana kadar yıkamıycaz.
15,30 da çıktık ağrı kesici ateş düşürücülerini burun damlası ve antibiyotiğini kullanıyo evde de biraz halsiz şekilde uyudu sonra çorba içti biraz soğuk yoğurt ve dondurma yedi derken epey kendine geldi arabalarıyla oynadı hatta yaramazlık bile yaptı ;) performansından hiçbişey kaybetmemişsin diyoruz :))
Arada bi boğazım acıyo filan dedi ama genel durumu iyiydi. Bugün sabah boğazım acıyo diye uyandı ama şimdi gayet iyi. Sesi hala kendi sesi değil hırıltılı konuşuyo ve katı şeyler yiyemiyo.
Şükür ki atlattık gibi bundan sonra da pek ağrısı olmaz sanırım..

Hepimize sağlıklı günler../div> posted by | < <